در اسلام زنا به رابطه جنسی میان زن و مرد، بدون وجود رابطه ازدواج میان آنها میگویند همچنین به مردی که مرتکب زنا شدهاست زانی و زن زناکار را زانیه میگویند.
زنا با زن شوهردار از منظر دین یکی از گناهان کبیره به شمار می آید ولی بزرگی خداوند و وسعت مهربانی او به حدی است، که اگر گناه کاری که مرتکب چنین عملی شده است واقعا از عمل خود پشیمان باشد و تصمیم جدی بر ترک گناه و جبران بدی خود بگیرد، امید بخشش و آمرزش او از طرف خداوند مهربان بسیار زیاد است.
زنا از منظر قانون ; در ماده 63 قانون مجازات اسلامی در تعریف جرم زنا آمده است : جماع مرد با زنی که بر او ذاتا حرام است
در کتاب دوم از باب اول قانون مجازات اسلامی نیز راههای اثبات این جرم و انواع آن مشخص شده است. زنای محصنه، زنای به عنف و زنای غیرمحصنه مواردی است که انواع و اقسام آن در دین اسلام پیشبینی و شرح داده شده و مجازات آن مشخص است.
در مواجه با پرونده های طلاقی که وکالت آن را می پذیریم خیانت و داشتن رابطه نامشروع یکی از اولین اتهامهایی است که همسران هنگام اختلاف، یکدیگر را به آن متهم میکنند.
در قانون نیز شکایتی با عنوان روابط نامشروع به رسمیت شناخته شده و از سوی قضات مورد رسیدگی و صدور حکم قرار میگیرد.
زنا انواع مختلفی دارد که برای هر کدام از آنها احکام جداگانهای در اسلام وجود دارد پس زنا فقط به رابطه مرد مجرد با زن شوهردار نمیگویند:
زنای محصنه به معنای آن است که شخص زناکننده دارای همسر دائمی باشد به گونهای که هرگاه بخواهد با همسر خود نزدیکی کند مانعی در کار نباشد و با این حال تن به زنا داده باشد.
به زبان سادهتر اگر یک زن متأهل زنا کند، به زنای آن شخص زنای محصنه گفته میشود و اگر زانی مرد باشد زنای محصن گفته میشود.
مجازات زنا محصن در مورد چه مرد و چه زن زناکاری که متأهل است، اگر پیر است ابتدا یکصد ضربه شلاق و سپس سنگسار است، و اگر جوان است فقط او را سنگسار میکنند و بنابر احتیاط واجب شلاق نزنند، اگر فردی که متأهل است و همسرش در اختیار اوست اما هنوز با او زناشویی نکرده، اگر زنا کند او را صد ضربه شلاق میزنند و سر او را هم میتراشند و به مدت یکسال او را از شهرش تبعید میکنند؛ ولی برای زن زنا کار حکم تراشیدن سر و تبعید جاری نمیشود.
زنای مرد مجرد با زن شوهردار بنابر تعریف قانون مجازات اسلامی بر این قرار است :
ماده 221 قانون مجازات اسلامی : زنا عبارت است از جماع مرد و زنی که علقه زوجیت بین آن ها نبوده و از موارد وطی به شبهه نیز نباشد.
ماده 222 قانون مجازات اسلامی : جماع با میت، زنا است مگر جماع زوج با زوجه متوفای خود که زنا نیست. لکن موجب سی و یک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزیری درجه شش می شود.
ماده 223 قانون مجازات اسلامی : هرگاه متهم به زنا، مدعی زوجیت یا وطی به شبهه باشد ادعای وی بدون بینه یا سوگند پذیرفته می شود مگر آن که خلاف آن با حجت شرعی لازم ثابت شود.
ماده 224 قانون مجازات اسلامی : حد زنا در موارد زیر اعدام است:
ماده 225 قانون مجازات اسلامی : حد زنا برای زانی محصن و زانیه محصنه رجم است. در صورت عدم امکان اجرای رجم با پیشنهاد دادگاه صادرکننده حکم قطعی و موافقت رئیس قوه ی قضاییه چنان چه جرم با بینه ثابت شده باشد، موجب اعدام زانی محصن و زانیه محصنه است و در غیر این صورت موجب صد ضربه شلاق برای هر یک می باشد.
ماده 226 قانون مجازات اسلامی : احصان در هر یک از مرد و زن به نحو زیر محقق می شود:
ماده 227 قانون مجازات اسلامی : اموری از قبیل مسافرت، حبس، حیض، نفاس، بیماری مانع از مقاربت یا بیماری ای که موجب خطر برای طرف مقابل می گردد مانند ایدز و سفلیس، زوجین را از احصان خارج می کند.
ماده 228 قانون مجازات اسلامی : در زنا با محارم نسبی و زنای محصنه، چنان چه زانیه بالغ و زانی نابالغ باشد مجازات زانیه فقط صد ضربه شلاق است.
ماده 229 قانون مجازات اسلامی : مردی که همسر دائم دارد، هرگاه قبل از دخول، مرتکب زنا شود حد وی صد ضربه شلاق، تراشیدن موی سر و تبعید به مدت یک سال قمری است.
ماده 230 قانون مجازات اسلامی : حد زنا در مواردی که مرتکب غیرمحصن باشد، صد ضربه شلاق است.
ماده 231 قانون مجازات اسلامی : در موارد زنای به عنف و در حکم آن، در صورتی که زن باکره باشد مرتکب علاوه بر مجازات مقرر به پرداخت ارش البکاره و مهرالمثل نیز محکوم می شود و در صورتی که باکره نباشد، فقط به مجازات و پرداخت مهرالمثل محکوم می گردد.
ماده 232 قانون مجازات اسلامی : هرگاه مرد یا زنی کمتر از چهار بار اقرار به زنا نماید به سی و یک تا هفتاد و چهارضربه شلاق تعزیری درجه شش محکوم می شود. حکم این ماده در مورد لواط، تفخیذ و مساحقه نیز جاری است.
در اسلام به طور کلی دو راه برای اثبات زنا وجود دارد :
اگر چنانچه زنای محصنه یک شخص بهوسیله هر یک از راههای فوق ثابت شود، آنگاه مجازات سنگسار در حق شخص زنا کار، با توجه به اینکه زنای وی بهوسیله کدامیک از راههای فوق ثابت شده باشد متفاوت خواهد بود.
1. اقرار شخص زناکننده که بالغ و عاقل و آزاد است در حال اختیار و بدون ارعاب و ترس چهار مرتبه و بنابر احتیاط در چهار جلسه اعتراف کند که زنا کرده است.
اگر زنای محصنه از راه اقرار شخص زنا کار ثابت شود و شخص زناکار هنگام سنگسار از گودال فرار کرد، دیگر او را به گودال برنمیگردانند، حتی بنابر احتیاط اگر یک سنگ هم به او نخورده باشد نباید او را بازگردانند.
2. شهادت چهار نفر شاهد چهار مرد عادل به دیدن عمل شهادت دهند، و اگر سه مرد و دو زن عادل یا دو مرد و چهار زن عادل هم شهادت دهند کافی است و زنا ثابت میشود.
اگر زنای محصنه( زنا با زن شوهردار ) از راه شهادت شهود ثابت شود، آنگاه اگر هنگام سنگسار از گودال فرار کرد، فرار وی فایده ندارد و او را باید به گودال برگردانند و آنقدر سنگسار شود تا بمیرد.
زوجین هنگام بروز اختلافهای خانوادگی برای رسیدگی به شکایتهایشان یا به دادگاه خانواده مراجعه و دادخواست حقوقی ارائه میدهند یا در مواردی خاص سراغ دادسرا و طرح شکایت کیفری میروند.
جرم رابطه نامشروع شکایتی است که میتوان در تمام دادسراها آن را طرح و پیگیری کرد.
در شهر تهران دادسرایی تخصصی با عنوان دادسرای ارشاد نیز برای رسیدگی به این جرم تعیین شده که افراد میتوانند با مراجعه به این محل دادخواست خود را به این دادگاه تخصصی ارائه دهند، اما این مساله مانع از رسیدگی به این شکایت در دادسراهای عمومی نیست.
البته گاهی دادسراهای مختلف چنین پروندههایی را برای دادسرای ارشاد ارسال میکنند تا در آن محل مورد رسیدگی قرار گیرد،
اما در شهرستانها این شکایت در دادسراها رسیدگی میشود. شیوه رسیدگی هم مانند دیگر جرائم کیفری است و دادگاه با احضار متهم و بازجویی از وی وارد رسیدگی به پرونده میشود.
نکته جالب توجه این است که بر خلاف دادگاهها و دادسراهای دیگر که خبرنگاران با مجوزهای لازم امکان حضور در جلسات دادگاه و تهیه گزارش از دادسراها را دارند، دادسرای ارشاد هیچ خبرنگاری را برای تهیه گزارش نمیپذیرد و درباره پروندههایی که در این دادسرا مورد رسیدگی قرار میگیرد نیز هیچ گونه اطلاع رسانی صورت نمیگیرد.
چنین مسالهای به این دلیل است که ممکن است بیان و گزارش چنین موضوعهایی باعث اشاعه فساد و فحشاء شود و در نتیجه قبح این مسائل از بین برود.
به همین دلیل در اطلاع رسانی این پروندهها نیز ملاحظههای فراوانی لحاظ میشود.
زنان و مردانی که با در دست داشتن چنین شکایتهایی به دادگستری و یا دادسرا مراجعه میکنند، شکایت خود را چنین مطرح میکنند: در بیشتر مواردی که موضوع شکایت رابطه نامشروع است، شاکی مدعی میشود همسرش غیر از او با فرد دیگری نیز رابطه دارد.
گاهی نیز همسران داشتن چنین رابطهای را به یکدیگر نسبت میدهند و هر دوی آنها علیه یکدیگر شکایت میکنند.
علت طرح چنین شکایتهایی نیز همیشه وجود چنین رابطه ای نیست بلکه در برخی موارد یکی از طرفین دچار توهم است یا اینکه به خاطر بدبینی یا دوست داشتن زیاد، همسر خود را به این مورد متهم میکند.
در برخی موارد نیز همسران حریم خانواده را رعایت نمیکنند و با برخی رفتارهای خاص خود سبب بروز سوء ظن در همسر خود میشوند.
برای شکایت رابطه نامشروع نیز شیوههایی همچون اقرار، شهادت، دلایل و مدارک، علم قاضی و اماره برای اثبات جرم وجود دارد.
اقرار اولین و بدیهیترین دلیل اثبات جرم است به این معنی که وقتی از فردی شکایتی شده و متهم به انجام جرم است، در مقابل قاضی یا مامور نیروی انتظامی قرار بگیرد و با زبان خودش اعتراف کند که جرم را مرتکب شده و بعد هم اقرار خود را با امضاء یا اثر انگشت تایید کند.
دلایل و مدارک نیز شیوه دیگری برای اثبات جرم است. در قانون آیین دادرسی کیفری مشخص شده که گزارش و اعلام جرم باید مستند باشد و برای قاضی یقین حاصل شود که جرم انجام شده است.
قانون در خصوص این جرم و اثبات آن سختگیری خاصی دارد و در مواردی که فردی به دیگری نسبت زنا دهد و نتواند این جرم را ثابت کند، مجازات سختی پیش بینی شده است. به چنین جرمیدر متون حقوقی «قذف» گفته میشود.
تعریف دقیق حقوقی این عبارت نیز چنین است : قذف نوعی دشنام و به معنای متهم کردن شخصی به زنا یا لواط است و در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران جرم دانسته میشود و قذفکننده به میزان 80 ضربه شلاق مجازات خواهد شد.
این مجازات برای این تعیین شده که افراد به سادگی چنین اتهامی به یکدیگر نزنند و صرف اختلافی کوچک آبروی یکدیگر را نریزند، زیرا در دین اسلام آبروی فرد مومن مانند خون اوست و هرکس آبروی مومنی را بریزد مانند این است که خون او را ریخته و به همیندلیل قانون برای چنین موضوعی این مجازات سخت را پیشبینی کرده است.
در قرآن و در آیه 4 سوره نور نیز آمده است : کسانی که زنان عفیف را به زنا متهم میکنند و 4 شاهد نمیآورند 80 ضربه تازیانه بزنید و از آن پس هرگز شهادتشان را نپذیرید که مردمی فاسقاند.
البته در مواردی که شکایت رابطه نامشروع مستدل و دقیق باشد، به این شکایتها به دقت رسیدگی و مرتکب آن مجازات خواهد شد؛ اما با کسانی که بخواهند در این زمینه تهمت بزنند و حتی افرادی که به دروغ شهادت میدهند مورد مجازات قرار میگیرند.
به همین سبب افرادی که میخواهند چنین شکایتی را مطرح کنند، حتما باید عواقب این کار را در نظر بگیرند و بیجهت به کسی تهمت نزنند.
پیامبر اکرم (ص) فرمود : زنا داراى زیانهاى دنیوى و اخروى است،امّا در دنیا : از بین رفتن نورانیّت و زیبایى انسان، مرگ زودرس و قطع روزی و امّا در آخرت: درماندگى، هنگام حساب قیامت غضب الاهى و جهنّم همیشگى.
از پیامبر (ص) نقل شده است : هر گاه زنا زیاد شود، مرگ ناگهانى هم زیاد مىشود. زنا نکنید، تا همسران شما نیز به زنا آلوده نشوند. هر که به ناموس دیگران تجاوز کند، به ناموسش تجاوز خواهد شد. همان گونه که با دیگران رفتار کنید، با شما رفتار خواهد شد.
امام على بن ابى طالب (ع) در حدیثى مىگوید : از پیامبر شنیدم چنین مى فرمود: در زنا شش اثر سوء است، سه قسمت آن در دنیا و سه قسمت آن در آخرت است. اما آنها که در دنیا است یکى این است که صفا و نورانیت را از انسان مىگیرد روزى را قطع مىکند، و تسریع در نابودى انسان ها مىکند و اما آن سه که در آخرت است غضب پروردگار، سختى حساب و دخول، یا خلود، در آتش دوزخ است.
على (ع) ترک زنا را مایۀ استحکام خانواده و ترک لواط را عامل حفظ نسل مىداند.